Zoals in een ander draadje op dit forum ook al eens aangehaald hierbij nogmaals een klein stukje over de ware (lees onbezorgde) modelbouw spirit.
Ikzelf ben een aantal jaren uit de modelbouw geweest, deels door drukte en verlies van aandacht daardoor en deels door persoonlijke sores waar ik jullie hier niet mee zal lastig vallen. De persoonlijke sores is na een aantal jaren omgezet in persoonlijk geluk (gelukkig maar) en daarbij horen kinderen die ikzelf niet had. Een van deze kinderen (hij heet Jochem en is 14 jaar) is helemaal gek van modelbouw. Elke vorm heeft zijn aandacht, tanks, vliegtuigen, huisjes en toebehoren bij treinen. Maar ook de diorama's halen de ware modelbouwer in hem boven. We lezen allemaal wel eens de stukjes over de moeilijke toetreding van de jeugd aan onze hobby en de redenen die we hieraan verbinden. Natuurlijk zijn de computer, de playstation etc allemaal mede een rede van verminderde toetreding van de jeugd. Maar laten we eens heel eerlijk en diep in ons zelf kijken. Want ook daar schuilt best wel een donkere wolk of twee.
Toen ikzelf vroeger heel gek van vissen was kwam dat deels door een oom die zijn eigen passie en enthousiasme op mij over wist te brengen, en geen moeite was hem te groot om mij alle kennis van hem in mijn koppie te krijgen. Hij stond altijd met raad en daad klaar en nooit heb ik hem zien lachen of zuchten om mijn blunders. Toen ik wat ouder werd mocht ik ook mee op de vistochten per bus naar nabij gelegen steden en dorpen en ontmoette ik ook de oude garde die al vele jaren bij de visvereniging lid waren. Daar leerde ik dan ook meteen het tegenbeeld van mijn oom kennen!
Ook binnen de visvereniging was destijds de slechte toetreding van jeugd een probleem. Ook daar was de algemene gedachte dat alle voorhanden zijnde elektronica de grote boosdoener zou zijn. Nou geloof me, niets was minder waar! Het genoemde tegenbeeld van mijn oom was voor mij de enige reden om NOOIT meer mee te gaan op de bustochten. De oude garde jaagde je echt weg van plekjes waarvan ze zeker wisten dat er vis zou zitten. En als je al eens een plekje van iemand overnam dan wist de anders zo stramme en slecht ter been zijnde visser ter plekke de horlepiep te dansen op de steiger. Op die manier wist ie zeker dat je niets zou vangen, de vissen werden door dat gestamp natuurlijk meteen verjaagd. Je zou als jeugd namelijk eens thuis kunnen komen met een groter getal in gevangen (maar wel weer los gelaten) vis ! En als je de draad op je molentje eens in een pruik had weten te veranderen dan was er niemand die een helpende hand toestak...nee sterker nog, je werd finaal uitgelachen! En uiteraard tijdens de nabeschouwing werd de jeugd nog dieper in de schaamte gestoken door in de volle zaal nog maar even aan te halen hoe weinig je eigenlijk wel niet had gevangen, en dat vissen je niet zo goed af ging.
U zult nu wel denken....jeetje...die heeft een trauma opgelopen van die vistochten....enne...wat heeft dat met onze modelbouw te maken?? Nou, een trauma heb ik niet opgelopen en de gelijkenis met onze hobby is er wel degelijk! Want hoeveel van ons steken de nog niet zo kundige jeugd eens een helpende hand toe? En hoeveel van ons geven de beginners een compliment voor wat ze bouwen?? Of het nu live is of via een forum. En nu kom ik dan na mijn lange afwezigheid en mijn nieuw gevonden geluk ook weer eens de lang gemiste onbezorgde modelbouwspirit tegen. Mijn 14 jarige modelbouwmaatje heeft hem namelijk !
En ikzelf zal er alles aan doen om zijn modelbouw hobby zo leuk mogelijk te laten zijn en hem ten alle tijde bij te staan met raad en daad. Wie van ons volwassen plakkers durft zijn met de hand beschilderd model te laten zien op een regiomiddag of forum? Ook ik heb vaak spullen thuis gelaten als ik naar de regiomiddagen kwam uit vrees voor commentaar over een niet helemaal juiste kleur groen (en geloof me ik heb dat soort prietpraat vaak de revue horen passeren). En zo beroerd zijn mijn bouwkunsten echt niet. Maar toch, de onbezorgdheid is bij ons volwassen modelbouwers door de zware drang naar perfectie best wel eens ver te zoeken. De ware onbezorgde modelbouwspirit mocht ik vandaag weer even aanschouwen.
Op de AOC in Sneek werd door het schoolbestuur de jaarlijkse open dag georganiseerd. Alle leerlingen kregen daarbij de kans om hun hobby te laten zien. Mijn 14 jarige modelbouwmaatje had zijn hele handel en wandel uitgestald. Via Wim Oldekamp (hartelijk dank nog daarvoor) wist ik op het laatste moment nog wat promotiemateriaal te bemachtigen (volgend jaar zal ik even eerder ook van de IPMS wat proberen te krijgen...). En dan kom je het lokaal binnen lopen, en tataaaaaa daar was de onbezorgde spirit in al zijn glorie !!! Heerlijk om dat mannetje daar te zien zitten genieten!!! Dus.....beste mede plakkers en plastic gekken.
LAAT ZIEN DIE GEBOUWDE MODELLEN !! Trek je beetje internet kennis uit de kast en laat op forums zoals deze van onze vereniging of een van de vele andere je bouwkunsten zien ! Of nog beter, kom naar de regiomiddagen! Deel je kennis en geef een ander eens een compliment! Zeik niet over wat wel en niet allemaal klopt volgens de historische data. Wie van ons was erbij toen de spitfire's of sherman tanks uit de fabrieken rolden en kunnen nu met zekerheid zeggen dat het vizier uit een MK1 niet in een later type gebruikt werd? Ik hoop dat jullie op de meegestuurde foto's ook de onbezorgde modelbouwspirit kunnen herkennen en dat het jullie ook weer aanzet tot het verlagen van de bouwdruk door de perfectie drang. Bouw omdat je het leuk vind !
Heel veel plezier!!
Groeten van mezelf, mijn 14 jarige modelbouwmaatje en....de onbezorgde modelbouwspirit
!
