De Hawker Seahawk vind z'n oorsprong in de tweede wereldoorlog. Het Hawker team onderzocht de mogelijkheden van de straalmotor, en kwam uiteindelijk met het P.1035 ontwerp, waar met als basis de Hawker (Sea) Fury voor nam. Hiervan werd het airframe verstevigd en werd de cockpit naar voren geplaatst. Op advies van het "Air Ministiry" werd het ontwerp verder aangepast, verdwenen de eliptische vleugels van de Fury, en kwamen daar rechte vleugels voor in de plaats, tevens kwamen er luchtinlaten in de vleugelwortels. Ook werd er een korte gespleten Jet-uitlaat ontwikkeld. Voordeel hiervan was dat er minder kracht verloren ging. Tevens onstond er ruimte in het achterste rompdeel voor brandstof tanks. Deze door ontwikkeling werd het Hawker P.1040 ontwerp, wat op eigen kosten werd verder ontwikkeld. Het ontwerp werd in eerste instantie aangeboden aan de RAF als een onderscheppingsjager. Echter het toestel was niet superieur genoeg ten opzichte van de reeds in gebruik zijnde Straaljagers bij de RAF. Uiteindelijk werd het ontwerp, in een licht gewijzigde vorm als P.1046 aangeboden aan de Royal Navy. Op 2 september 1947 vloog het prototype voor het eerst. Kleine aanpassingen werden gedaan onder andere aan de Straalpijp en een conus op de staart werden toegevoegd. Ook bleek het toestel moeilijk van de grond te komen door de te lichte Rolce Royce Nene 1 motor.
Het heeft uiteindelijk nog tot 31 augustus 1948 geduurd voordat een volledige maritieme prototype het luchtruim koos. Deze was uitgerust met alle apparatuur voor de catapult starts, en opvouwbare vleugels. Verdere aanpassingen werden aangebracht in het derde prototype wat in 1949 z'n eerste vlucht maakte.
Op 1 augustus 1949 deed het eerste prototype mee aan de nationale airraces en won in de catagorie "Society of British Aerospace Companies (SBAC) Challange Cub Race". De Seahawk versloeg daarmee onder andere een DeHavilland Vampire, en de Experimentele DH108 Swallow.
Nadat er nog enkele tests werden uitgevoerd op Farnbourough, onder andere in vergelijking met een speciaal geprepareerde DH Vampire 21 ging de Royal Navy uiteindelijk over tot een bestelling van 100 Sea Hawks. De Eerste productie Hawker Seahawk F.1 vloog op 14 November 1951. In tegenstelling tot z'n rivaal de Supermarine Attacker (de eerste jet in dienst van de Royal Navy), had de Seahawk een neuswiel wat het landen op carriers makkelijker maakte. Echter, door z'n rechte vleugels zou het ontwerp snel achterhaald worden. Toestellen als de F-86 met pijlvleugels waren inmiddels in Amerika al operationeel. Echter, de Seahawk bleek een gedegen vliegtuig, wat ook nog eens elegante lijnen had.
Na iets meer dan 30 Seahawks geproduceerd te hebben, werd de productie over gedragen naar Armstrong Withworth, omdat Hawker z'n handen vol kreeg aan de Hunter (een door ontwikkeling uit een Seahawk met pijlveugels)
Het eerste squadron dat de Seahawk in gebruik kreeg was 806 squadron, zo'n 2 jaar nadat het eerste productietoestel gevlogen had, en na opgewerkt te hebben op de Royal Navy basis Brawdy ging het squadron in 1954 aan boord van de HMS Eagle.
Van de F.1 zijn er uiteindelijk 95 gebouwd, daarna ging men over op de F.2 variant, welke onder andere "Power Boosted" ailerons had, alsmede lichte aanpassingen in de constructie. De derde versie was een Fighter Bomber, de FB.3, met een verstevigde vleugelconstructie en een drukcabine, en deze werd weer opgevolgd door de FGA.4, een Fighter / Ground attack versie. De FB.5 was een FB.3 met een zwaardere motor, en de uiteindelijke RAF versie, de FGA.6 was een FGA.4 met wederom een zwaardere motor (zelfde als de FB.5 overigens)
Voor de Nederlandse Marine Luchtvaart dienst werd uit de FGA.6 de Mk.50 ontwikkeld, welke op enkele aanpassingen vrijwel gelijk was aand e FGA.6. Voor de Duitse Marineflieger werd de Mk.100 ontwikkeld, welke gelijk was aan de FGA.6 echter met een vergoot staartvlak en rudder, en de laatste versie was de All Weather versie voor de Duitse Marineflieger, de Mk.101, een Mk.100 met een extra radarpod onder de vleugel.
Daarnaast heeft die Indiaanse Marine ook met de Seahawk gevlogen. Deze ontving in eerste instantie een mix van 24 nieuw gebouwde FGA.6's en 12 2e hands Royal Navy kisten, daarnaast ontving het eind jaren 60 nog een 30 tal ex Duitse Marine kisten. De Seahawk werd begin jaren 80 door de Indiaanse marine uitgefaseerd en vervangen door de Harrier.
Totaal zijn er 542 Hawker Seahawks gebouwd in de diverse varianten. De Hawker Seahawk was uitgerust met Rolls-Royce Nene Mk 101, latere varianten hadden de zwaardere Rolls-Royce Nene Mk 103. de interne bewapening bestond uit 4 20mm Hispano Mk V kanonnen, welke zich onder de cockpit bevonden. daarnaast kon de Seahawk afhankelijk van het type 6 ongelijde raketten of 4 500 ponds bommen meevoeren. De Nederlandse Seahawks waren geschikt gemaakt voor het voeren van de AIM-9B Sidewinder.
Overigens waren op de F.1 en de F.2 en de Duitse Seahawks na, de versies optisch aan elkaar gelijk.
Het Squadron
Het squadron waarvan ik het toestel ga maken is het 806 Naval Air Squadron, "Diamond Aces"
Het squadron werd in februari 1940 (officiele data varieert, de ene bron meld 1 en de ander 15 februari) opgericht en uitgerust met Blackburn Skua's en Roc's. het squadron zag zijn eerste acties tijdens de Noorse campagne in de meidagen van 1940. Het squadron viel voornamelijk doelen aan in de haven van Bergen en de omgeving daarvan. Op 16 Mei 1940 vloog 806 z'n laatste missie in de Noorse campange. Doordat het rendez-vous met de Bristol Blenheims niet tot stand kwam, ging 806 alleen verder naar het alternatieve doel, en viel daarbij de brandstof opslag bij Skålevik aan. In tegenstelling tot andere squadrons die met de Skue en de Roc vlogen kwam 806 nog redelijk ongeschonden uit de strijd.
De volgende grote operatie voor 806 was de evacuatie van Duinkerken, eind mei 1940.
TIjdens de Noorwegen campagne en de acties rond Duinkerken was gebleken dat de Skua en de Roc achterhaald waren, en 806 squadron werd terug getrokken van de operationele status. Aan boord van de HMS Illustrious, om uiteindelijk in de wateren rond de Bermuda's op te werken met het nieuwe type vliegtuig voor 806, de Fairey Fulmar. Vervolgens zette de HMS Illustrious koers naar het Middelandse zee gebied. Tijdens operaties aldaar, werden uiteindelijk 9 piloten van 806 squadron Luchtazen.
Eind 1940 moest 806 z'n Fulmars weer inleveren en ontving het Gloster Sea Gladiators. Operaties in het Middellandse zee gebied volgden wederom, tot begin augustus 1941. 806 kwam toen aan land terecht in Aboukir, in de "Western Dessert" als een onderdeel van het Royal Navy Fighter Squadron aldaar. Operaties aldaar duurden tot Februari 1942, waar men de oude Gladiators in kon ruilen voor Hawker Hurricanes. Met het opheffen van het RNFS in Februari 1942 keerde 806 terug naar de carriers en werd het wederom uitgerust met Fairey Fulmars. In mei 1942 werd het squadron op gesplitst in een A en een B flight. De A Flight ontving Grumman Martlet II's terwijl de B Flight de Fulmars behield. Lang bleef het allemaal niet zo. de A Flight werd in Augustus 1942 alweer opgeheven nadat de HMS Indomitable zwaar werd beschadigd tijdens operatie Peddestal. De B Flight hield het uiteindelijk tot Januari 1943 vol, maar werd toen ook opgeheven. 806 Squadron werd kort weer opgericht in augutus 1945, met Supermarine Seafire L.III's, voor operaties in Zuid Oost Azië, echter voordat het Squadron operationeel kon worden was de oorlog voorbij, en werd het squadron wederom opgeheven.
Op 2 maart 1953 werd het squadron opnieuw opgericht, nu uitgerust met de Hawker Seahawk F.1. 806 was het eerste squadron dat dit type vliegtuig ontving. Later werd het uitgerust met de FGA.6 on vloog vanaf de HMS Albion missies tijdens de Suez crisis. Uiteindelijk werd het squadron in December 1960 wederom, en dit maal voor de laatste keer opgeheven.
De Kit
De Kit die ik voor deze bouw ga gebruiken is dus de Hobbyboss 1/72 Hawker Seahawk FGA.6. Deze kit is een week of 2 geleden uitgekomen in Nederland, en ik heb er direct een aantal van gekocht, wegens ik vind het toch 1 van de mooiere vliegtuigen.
Met als inhoud, de Instructie, en de decalinstructie in full colour
2 decalvelletjes, met, wonderbaarlijk stenciling voor 3 complete vliegtuigen :weirdo: (Basic, maar het belangrijkste zit erbij)
En dan het belangrijkste, het plastic!
Voor de versie die ik ga maken gebruik ik aftermarket decals van Model Art, ik ga namelijk voor een 806 Squadron kist uit 1958 aan boord van de HMS Eagle.
De Bouw
De bouw begon, zoals vrijwel altijd met de cockpit
Redelijke details voor een 1/72 kit, met opliggende details in de cockpit en een redelijke vertolking van een schietstoel.
Ook de onderzijde van de romp werd van een aantal onderdelen voorzien, oa de inlaten, en de motoruitlaten, deze laatste zijn een beetje tricky, en vereisen een beetje passen etc.
Ook de staartunit kon in elkaar gezet worden
net als de wielbak van het hoofdlandingsgestel.
En, als we dan alles even losjes in elkaar leggen, laat het al een hele goede passing zien
Hoewel hier toch echt een aandachtspuntje ontstaat
Vervolgens werden alle interieur delen van de juiste kleuren voorzien.
De cockpit heb ik met Panzergrau gedaan.
En toen de cockpit droog was, werd deze verder van kleur voorzien. Omdat ik de cockpit decals wel heel basic vind heb ik besloten de boel te drybrushen.
Omdat de Seahawk absoluut een staartzitter is, heb ik er wat lood in geplaatst, oa in het schotje voor de cockpit (zie pijl) en een plaatje, wat ingeklemt licht in de romp. Alles bij elkaar zo'n 20 gram. (kan wel iets minder overigens, maar, beter te veel dan te weinig)
Vervolgens werden de rompdelen met enige kracht samen gevoegd
Schietstoel d'r in, achterkant van de romp erop
En tsjah, dan komt toch het aandachtspuntje omhoog
Dus, Plamuur erop en vervolgens schuren maar!
En uiteindelijk is het weer aardig gelijk
Vervolgens werd de canopy afgeplakt, en was het model klaar voor de preshade
De Wielbakken werden met Posterbuddys dicht gemaakt
En ook de uitlaten werden nog even met een scalpel behandeld, maar echt mooi kreeg ik het niet
Vervolgens werd de preshade erop gedaan
En nadat het Sky gespoten was, werd alles wat sky moest blijven afgeplakt
En daarna werd dus het Extra Dark Sea Gray aangebracht.
Het Grijs loopt ook aan de onderzijde van de vleugel voorrand door
Echter, ik had een foutje in het schema gemaakt, bij de cockpit liep het sky niet hoog genoeg door, dus, dat moest gecorrigeerd worden. Vervolgens werd ook het model op z'n pootjes gezet, en in de glanslak gezet.
En toen was het decaltijd, Met 1,5 uur zaten alle markeringen erop, 't is een combinatie van kit decals en de decals van de Modelart sheet geworden.
Daarna werd het toestel wederom in een glanslak laag gezet, en werd er een wash op aangebracht, helaas was ik even vergeten foto's te maken, dus, daarna nog een zijde matte laklaag, antennes etc plaatsen, canopy uit het tape, en open gezet en toen was het tijd voor......
De Eindfoto's
Eindconclusie
Voor 14,95 heb je een heel leuk kitje, wat ook nog eens heerlijk weg bouwt, de enige aandachtspuntjes zijn de platen achter de uitlaat, en de combinatie van de rompdelen. Details in de cockpit en de wielbakken zijn superieur ten opzichte van de Airfix en in zekere zin de MPM/Special Hobby kit. ook de wieldeuren zijn mooi dun. Canopy is netjes dun en goed doorzichtig. Alles bij elkaar zou ik het model absoluut met een 9 waarderen! als de romp combinatie wat beter was geweest was deze kit in mijn ogen een dikke tien!
De prijs / kwaliteitsverhouding is in ieder geval zeer goed. Ik kan deze kit daarom ook echt aan iedereen aanraden!
Groetjes
Niels
